[…] “Μιας ημέρας τρόφιμα και μια κουβέρτα και όλοι στο Δημοτικό Σχολείο”. Αυτή ήταν η διαταγή που έδωσαν οι βάρβαροι Γερμανοί. […]
[…] Οι Γερμανοί στέκονταν ακίνητοι και οπλισμένοι με τα οπλοπολυβόλα στα πόδια τους και από τις δύο πλευρές του δρόμου, που οδηγεί στο σχολείο. […]
[…] Στοιβαγμένοι, γυναίκες, γέροι, άρρωστοι και παιδιά, διαπιστώναμε ότι τους άντρες τους είχαν αρπάξει. […]
[…] Γέμισε το χωράφι του Καππή από άνδρες νέους, γέρους, παιδιά. Ολόγυρα καμουφλαρισμένα μυδράλια. […]
[…] Μέσα σε ένα ανείπωτο μαρτύριο, σε αλαλαγμούς και βογκητά, αγκαλιάζουν πατέρας τον γιο, ο παππούς τον εγγονό, ο αδερφός τον αδερφό και πέφτουν κάτω για να αφήσουν την τελευταία τους πνοή. Και για να ολοκληρώσουν το απαίσιο έργο τους οι εγκληματίες σε μια ασύλληπτη θηριωδία άρχισαν να δίνουν τη χαριστική βολή. […]
[…] Τότε χυμάμε μες τον σωρό και αναζητάμε να βρούμε η κάθε μια τους δικούς της. Τον άντρα της και τα παιδιά της, τον πατέρα της και τα αδέρφια της, άλλη το μοναχογιό της και άλλες τους δύο και τρεις και τέσσερις. Τους έξι, ολόκληρες οικογένειες που ξεκληρίστηκαν. Βουτάμε τα πόδια μας στο αίμα και ψάχνουμε τους δικούς μας κάτω από ένα, δύο και τρία κορμιά. Και βοηθάει η μία την άλλη για να τους μεταφέρουμε στο νεκροταφείο μέσα στις κουβέρτες που έχουμε μαζί μας. Πιάνονται τα χέρια μας, πονούν. Τους αφήνουμε δίπλα στο μονοπάτι, άλλους πιο πάνω, άλλους πιο κάτω. Και γεμίζει με πτώματα ο δρόμος απ’ την πλαγιά μέχρι το νεκροταφείο, έξω και μέσα. Και είναι τόσο δύσκολο να ανοίξουμε τάφο με τα νύχια μας. […]

Πηγή: “Στάχτη και Όνειρα”, Ευσταθία Τζούδα-Μητσώνια


Πηγή: Δήμος Καλαβρύτων – Αξιοθέατα – Μουσείο Ολοκαυτώματος
(γλυπτό με τίτλο “Οι πόλεμοι δεν έχουν νικητές” του γλύπτη Νίκου Δημόπουλου “Διόνικου”)

Γλυκό μου περιστέρι – ψυχή μου –
πέτα ψηλά στο περιβόλι του ουρανού
στη γειτονιά των αγγέλων,
εκεί είναι και οι δικοί μας άγγελοι.
Μη θαρρείς πως δε θα τους ξεχωρίσεις
είναι τα μάτια τους θολά
σαν κάτι να γυρεύουν
κάτι π’ ατέλειωτο άφησαν
στην τόση τους τη βιάση
να φύγουν μακριά…
Ψάχνουν το ρόδινο γέλιο του νιογέννητου
π’ ορφάνεψε παράκαιρα,
το νυφικό τραγούδι που κόπηκε
στη μέση,
το τζάκι που σιγόκαιγε
καταμεσίς στη σάλα…
Είναι οι δικοί μας άγγελοι
και θα τους ξεχωρίσεις….


Πηγή: απόσπασμα από το ποίημα “Πνοή Ειρήνης” της μαθήτριας Γ΄ Λυκείου Αγγελικής Λιακοπούλου
1ο Βραβείο στο διαγωνισμό “Άθλον Ποιήσεως – Γιάννης και Λένα Στρέφη Κουτσοχέρα” 1998


Κάντε κλικ σε κάθε εικόνα για να δείτε λεπτομέρειες του βιβλίου.

Η θηριωδία των ναζί στην Ελλάδα : το ολοκαύτωμα των Καλαβρύτων (Αντώνης Κακογιάννης)

Το βιβλίο αυτό, στο μεγαλύτερο μέρος του, καλύπτει ένα χώρο ο οποίος δεν έχει καλυφθεί από ανάλογες καταγραφές των γεγονότων της Κατοχής και της αντίστασης του ελληνικού λαού. Περιλαμβάνει δηλαδή πολυάριθμα σημαντικά γεγονότα που πρώτη φορά βλέπουν το φως της δημοσιότητας, τα οποία αποτελούν προσωπικές εμπειρίες του συγγραφέα και περιγραφές αυτόπτων μαρτύρων κατόπιν επαφής και συνομιλίας μαζί τους. (. . .) Το βιβλίο αυτό έρχεται να σώσει τη θύμηση γεγονότων που παίρνει ο χρόνος μαζί του, όπως παίρνει και όσους τα έζησαν και, κατά ένα βαθμό, τα δημιούργησαν. «Η θηριωδία των ναζί στην Ελλάδα» είναι στο σύνολό του ένα συγκλονιστικό έργο και σίγουρα δε θα αφήσει κανέναν αναγνώστη ασυγκίνητο.


Οι σφαγές των Καλαβρύτων (Κώστας Καλαντζής)


Τραγωδία στα Καλάβρυτα (Ηλίας Παπαστεριόπουλος)


Ελληνικά Ολοκαυτώματα 1940-1945 (Δίκτυο μαρτυρικών πόλεων και χωριών της Ελλάδας)

Δεν υπάρχει λέξη που να χωράει τόσο πόνο, μίσος, οδύνη και ευτελισμό της ανθρώπινης αξιοπρέπειας όσο η λέξη “Ολοκαύτωμα”. Μια λέξη που εκφράζει τη μοίρα εκατομμυρίων ανθρώπων, σφραγισμένη με βασανιστήρια, εγκλεισμούς, ξεριζωμούς, στερήσεις, τραγωδίες, ορφάνια και θάνατο. Από τα μεγαλύτερα εγκλήματα του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου υπήρξαν αναμφισβήτητα η εξολόθρευση ολόκληρων πληθυσμών και. πολλές φορές, η καταστροφή ή η λεηλασία χωριών. Τεράστιος είναι ο κατάλογος των ελληνικών χωριών που κάηκαν από τους ναζί και χιλιάδες τα θύματα -άνδρες, γυναίκες, παιδιά, άμαχοι όλοι- που σφαγιάστηκαν στο όνομα του φρικιαστικότερου παραλογισμού που γνώρισε η ανθρωπότητα: του ναζισμού. “Μαρτυρικοί Τόποι”, μία μακρά αλυσίδα ελληνικών χωριών που γνώρισαν τα μαζικά αντίποινα των εισβολέων. Ήταν η στρατιωτική φιλοσοφία ενός ολοκληρωτικού και απάνθρωπου καθεστώτος που τιμώρησε έναν κατακτημένο λαό επειδή τόλμησε να υπερασπιστεί την εθνική και την προσωπική αξιοπρέπεια. Η φρίκη αυτή θα σημαδέψει δια βίου όλους τους επιζήσαντες και θα χαράξει για πάντα τη φυσιογνωμία του τόπου μας. Σήμερα, όλοι μας έχουμε το διαρκές χρέος να διατηρήσουμε ζωντανή τη μνήμη της σφαγής. Την κραυγή της απόγνωσης. Είναι το ελάχιστο που οφείλουμε στα θύματα και στον πολιτισμό μας. 


Η Πελοπόννησος στο πρώτο Αντάρτικο 1941-1945 (Κωνσταντίνος Μπρούσαλης)

Η Πελοπόννησος – ο Μωρηάς – βρέθηκε μέσα σ’ εκείνους τους στροβίλους της Ιστορίας με τη διαπάλη ντόπιων και ξένων συμφερόντων. Το έργο επιχειρεί να αναδείξει ενδεικτικά τα επικά αλλά κυρίως τα τραγικά εμφυλιοπολεμικά ιδιαίτερα γεγονότα της Πελοποννήσου, όπως είναι ο κεντρικός άξονας του θέματός του. Γιατί υπάρχει και μια άλλη ιστορία, εκείνη των απλών ανθρώπων που υφίστανται τις συνέπειες και παλεύουν πέφτοντας στη φωτιά για το δίκιο τους, πέρα από εκείνη την ψυχρή ιστορία και τον κυνισμό της διπλωματίας που εκτυλίσσεται κι εξυφαίνεται ταυτόχρονα στο παρασκήνιο πίσω από τις πλάτες τους.

Προτεινόμενες σελίδες:
Σφαγή στα Καλάβρυτα [σελ. 298-303]


Ματωμένα χρόνια (Σωτήρης Πατατζής)

Τα διηγήματα του Σωτήρη Πατατζή “Τα Ματωμένα Χρόνια” παρουσιάσθηκαν αρχικά στα Ελεύθερα Γράμματα με το διήγημα “Ich Τέσσερα” και κατόπιν εκδόθηκαν σε τόμο από τα Νέα Βιβλία το 1946. Το βιβλίο αυτό πήρε και το βραβείο της Εθνικής Αντίστασης. Κατασχέθηκε από την Ασφάλεια και ξανακυκλοφόρησε το 1965 από τις εκδόσεις Γιαννίκου, σ’ έναν τόμο μαζί με τα Χρονικά της Αντίστασης. Η τρίτη έκδοση έγινε το 1978 από το Βιβλιοπωλείον της Εστίας.

Προτεινόμενες σελίδες:
Καλάβρυτα [σελ. 317-343]


Ιστορία της Αντίστασης 1940-45 (Συλλογικό)

Αυτή η εικόνα δεν έχει ιδιότητα alt. Το όνομα του αρχείου είναι nik000315.jpg

Προτεινόμενες σελίδες:
Η ομαδική σφαγή των Καλαβρύτων [3ος τόμος, σελ. 964-988]


Επιμέλεια βιβλιοπροτάσεων – Βιβλιογραφική έρευνα:
Χαράλαμπος Αντωνόπουλος, εκπαιδευτικός MSc

ΣΧΕΤΙΚΑ